Lajmet e fundit
"Nuk është një makinë standarde si çdo tjetër", tha Yolanda Ocampo, 45 vjeçe, ndërsa admironte "bubën" e saj të vitit 1982 të parkuar jashtë barnatores ku ajo punon. Pedali i frenave mund të jetë i ngurtë, por zotërimi i një "Bube" do të thotë 'makina juaj është e fortë'".
"Ne i duam shumë 'Bubat'", shtoi ajo.
Ka teori konkurruese për pseudonimin e dashur të makinës, "Vocho". Disa thonë se rrjedh nga fjala spanjolle për bubat, "bicho" dhe ka kombinuar dy shkronjat e para të Volkswagen. Të tjerë thonë se është vetëm një version i shkurtuar i Volkswagen.
Megjithëse u ndërpre prodhimi zyrtarisht më 2003, "Buba" klasike ka qenë prej kohësh një burim krenarie për Meksikën, dhe veçanërisht për Cuautepec. Fillimisht i projektuar për Adolf Hitlerin në vitet 1930, Volkswagen shiti qindra mijëra "Buba" në vitet 1960 pasi makina u bë një simbol i kulturës anti-establishment.
Përfundimisht, Volkswagen ndaloi importet në Shtetet e Bashkuara kur nuk mundi të mbante ritmin me standardet e testimit të përplasjes dhe emetimit të gazrave. Kompania filloi të eksportojë prodhimin në vende të tjera. Në vitin 1964, ajo hapi një fabrikë në Puebla, Meksikë, ku prodhoi "Buba" deri në vitin 2003 dhe vazhdoi të ndërtonte "Buba" të reja më elegante deri në vitin 2019, kur Volkswagen i dha fund sundimit të “insekteve” tërësisht.
Në Cuautepec, shumica e makinave në rrugë janë ende klasike.
"Më të mirat janë të vjetrat", tha Eduardo Jimenez Leon, të cilit djali i dhuroi një "Bubë" të përdorur më parë si taksi.
Për banorët si Jimenez Leon, 73 vjeçar, popullariteti i "Bubës" është një çështje praktike. Motori i "Bubës" është në pjesën e pasme dhe jo në pjesën e përparme, duke e bërë më të lehtë të ngjitesh përpjetë kodrave të pjerrëta të Cuautepec. Makinat e shënuara me ngjyrë jeshile dhe të bardhë përdoren ende si taksi jozyrtare në lagje. Shumë vizitorë që zgjedhin të marrin një ashensor-gondolë për t’u ngjitur në majën e kodrave veriore të qytetit, zgjedhin si mjet transporti një "Bubë" për të zbritur poshtë.
"Thonë se ecën vetëm duke nuhatur erën e pastër të benzinës", tha Uriel Mondragon, një mekanik lokal që tha se 40 për qind e klientëve të tij zotërojnë një "Bubë". “Nuk është si një makinë e re. Kësaj makine nuk i mbaron benzina”.
Për të tjerët, zotërimi i një "Bube" ka të bëjë më shumë me atë që përfaqëson makina.
Në Cuautepec, makina ka lidhur breza familjesh së bashku, shpesh të kaluara nga prindi te fëmija.
"Vetura jonë e dashur është bërë pjesë e folklorit meksikan falë cilësisë dhe besueshmërisë së saj unike", tha në një deklaratë Alea M. Lozada, një zëdhënëse e Volkswagen në Meksikë. "Është një nder të punosh në fabrikën e fundit në të cilën është montuar ky model ikonë”.
Çdo "Bubë" në lagje ka personalitetin dhe emrin e vet; pronarët e vendosin emrin e makinës së tyre në krye të xhamit të përparmë ose anash. Në një udhëtim të fundit në Cuautepec, një "Bubë" quhej Ashley. Miranda quhej një tjetër disa blloqe më tutje. Një tjetër kishte "New York" të lyer me llak në pjesën anësore të saj.
Modelet dhe dekorimet me porosi janë gjithashtu të pranishme në komunitetin Vocho.
Një shofer taksie ngiste një Bubë me kartëmonedha false 100 mijë dollarësh të ngjitura në njërën anë. Një tjetër kishte një kukull Scooby-Doo të vendosur në bagazhin e tij. Yjet zbukuronin xhamin e përparmë të një tjetër veture.
Zonja Ocampo tha se ajo preferon të ngasë "Bubën" e saj më shumë sesa makinën e saj krejt të re SEAT Ibiza. Për të, zotërimi i një veture të tillë është një mënyrë për të thyer stereotipet gjinore që mbizotëronin në shtëpinë e saj kur ajo ishte duke u rritur. Ajo shpesh dëgjonte burrat në Cuautepec duke pyetur nëse gratë mund të përballonin ngasjen e një "Bube".
“Si është e mundur që një grua të drejtojë një Volkswagen duke pasur parasysh timonin e rëndë?”, kujtoi zonja Ocampo njerëzit që pyesnin. Por tani, “ata nuk janë të habitur, apo jo? Pra, e vërteta është se unë jam krenare që drejtoj një Volkswagen”.
Por meqenëse ky tip i veturës nuk është më në prodhim, mund të jetë e vështirë të gjesh pjesët e duhura kur nevojiten riparime.
Si rezultat, makinat shpesh përbëhen nga pjesë me ngjyra që nuk përputhen. Një "Bubë" mund të ketë një kapuç të gjelbër, një derë pasagjeri të kaltër dhe një bagazh të verdhë – shenja këto të riparimit nga e kaluara dhe një përpjekje për t'u përshtatur me shtëpitë e gjalla në lagje.
‘Bubamania’ nuk kufizohet vetëm në lagjen Vocholandia.
Berenzain Amaya, një artist tatuazhesh në Octattoo Studio në një pjesë tjetër të qytetit të Meksikos, thotë se ai ua ka bërë makinën tatuazh të paktën 10 vetëve të Vochos.
“Është e vështirë të shpjegohet sepse nëse jeni nga një vend tjetër dhe e shihni këtë makinë gjermane, është disi e çuditshme, por unë mendoj se Meksika është një vend i çuditshëm”, tha Amaya. “Ka shumë gjëra që nuk janë shumë të zakonshme për të parë në vende të tjera. Kjo është pjesë e kulturës”.
Makinat kanë qenë pjesë e familjes së Mario Gamboa për dekada. Së bashku me vëllain e tij, Alejandro, Gamboa 45 vjeçar drejton një dyqan riparimi në Mexico City, Grillos Racing, i cili u shërben kryesisht pronarëve të "Bubës". Por Gamboa dhe vëllezërit e tij gjithashtu i pajisin këto vetura me motorë më të fuqishëm dhe pjesë të reja për gara në qytet.
Ishte një traditë familjare e nisur nga prindërit e tyre, të cilët në moshën 60-vjeçare ende garojnë me "Buba".
Familja zotëron gjithsej 15 "Buba". Vetë Gamboa zotëron shtatë. Një pasdite kohët e fundit, vëllezërit thanë se po përgatiteshin të merrnin pjesë në një shfaqje makinash për më të mirët e "Bubave".
Ai ka qenë i lidhur me "Bubat" që kur ishte fëmijë.
"Të gjithë njerëzit në Meksikë mësojnë të ngasin një Volkswagen", tha Gamboa. “Të gjitha familjet kanë një Volkswagen. Nëse nuk keni një Volkswagen, atëherë ndoshta xhaxhai juaj, kushëriri ose gjyshja juaj ka”. /Klankosova.tv
