Studim: Ngrënia e kufizuar s’është më mirë sesa numërimi i kalorive për humbje peshe

Ngrënia e kufizuar me kohë, ku njerëzit hanë vetëm gjatë një periudhe kohe të shkurtër dhe të kufizuar gjatë ditës, është praktikuar prej kohësh si një nga mënyrat më efektive për humbjen e peshës dhe gjithashtu për ta ruajtur atë. Megjithatë, një studim i fundit i kryer në Kinë duket se e sfidon këtë. Studimi, i botuar në New England Journal of Medicine, përfshiu 139 të rritur mbipeshë deri në obezë në Guangzhou, të cilët u ndanë në dy grupe studimi për një vit. Ndërsa një grup e kufizoi marrjen e tyre ditore të ushqimit në njëmijë e 500 deri në njëmijë e 800 kalori në ditë për burrat, dhe njëmijë e 200 deri në njëmijë e 500 kalori në ditë për gratë, njerëzve në grupin tjetër iu tha të hanin të njëjtën sasi kalorish, por vetëm midis orës 8 të mëngjesit dhe 4 pasdite. Atyre iu kërkua gjithashtu të mbanin ditarë ushqimesh dhe të mbanin shënime të gjithçkaje që hanin, në mënyrë që të gjurmonin pajtueshmërinë me dietën e tyre. Studimi zbuloi se në fund të vitit, të dy grupet kishin humbur 6.4 deri në 8.2 kilogramë, duke vënë në dukje gjithashtu se grupi që hëngri një orar të kufizuar me kohë, nuk kishte ndonjë ndryshim domethënës në humbje peshe nga ata që kishin një dietë e kufizuar. Asnjë ndryshim nuk u vu re edhe në shënuesit e tjerë të humbjes së peshës, si BMI (indeksi i masës trupore), perimetri i belit, yndyra e trupit ose faktorët e rrezikut metabolik si rezistenca ndaj insulinës dhe presioni i gjakut. "Të dhëna të mëdha kanë vërtetuar se ulja e kalorive është komponenti kryesor në humbjen dhe ruajtjen e peshës", thotë Varsha Gorey, dietologe e lartë klinike dhe shef i departamentit të dietologjisë, Apollo Hospitals, Navi Mumbai. Nga ana tjetër, “pak hulumtime kanë vërtetuar se ngrënia me ndërprerje ndihmon në humbjen e peshës dhe në kontrollin e problemeve shëndetësore metabolike dhe hormonale si PCOD, diabeti i tipit 2.