Sulmi në tru, shkaktari i tretë i vdekjeve në botë

Sulmi  në tru është ndërprerja e funksionimit të grupeve të caktuara të qelizave të trurit, e shkaktuar nga mungesa e lëndëve ushqyese dhe oksigjenit. Duke qenë se qelizat e trurit nuk kanë rezerva lëndësh ushqyese, ndodh përkeqësimi i tyre, i cili klinikisht manifestohet me dështimin e atyre funksioneve për të cilat ato janë përgjegjëse. Sipas përqindjes së vdekshmërisë, goditja në tru është në vendin e 3-të, menjëherë pas sëmundjeve të zemrës dhe të gjitha formave të kancerit. Rreth 20,000 pacientë të rinj të të gjitha formave të infarktit regjistrohen çdo vit. Pasojat e një goditjeje në tru përbëjnë grupin më të madh dhe më të rëndë të aftësive të kufizuara. Jetëgjatësia e njeriut është në rritje dhe është vërtetuar se pas moshës 55 vjeçare rreziku i goditjes në tru dyfishohet për çdo dekadë të ardhshme të jetës. Megjithatë, goditja në tru ndodh në një popullatë gjithnjë e më të re, 28% janë nën moshën 65 vjeç. Shenjat e një goditjeje në tru Një sulm mund të ndodhë papritur ose gradualisht. Në shumicën e rasteve, fillimi është gradual dhe pa dhimbje, ndryshe nga ataku në zemër. Megjithatë, të gjitha llojet e goditjeve në tru kërkojnë ndërhyrje të menjëhershme mjekësore për të ruajtur të gjitha funksionet dhe për të parandaluar paaftësinë. Simptomat më të zakonshme që shpesh mund të anashkalohen nga mjedisi janë: Dobësi e funksioneve motorike ose ndjesi shpimi gjilpërash në njërën anë të fytyrës ose trupit. Fillimi i papritur i marramendjes, me pamundësi për të ecur, e cila shoqërohet me nxitje për të vjella dhe përkeqësohet me ndryshimin e pozicionit të kokës ose trupit ose me sforcim fizik. Fillimi i papritur i dhimbjes së kokës, më së shpeshti që fillon në regjionin okupital, i cili mund të shoqërohet me dobësi në pjesë të caktuara të trupit, të vjella ose ndryshim të gjendjes së vetëdijes. Vështirësi në shqiptimin e disa fjalëve, pamundësi për të folur ose moskuptim të të folurit të të tjerëve. Çrregullime të shikimit: shfaqja e imazheve të dyfishta humbje e plotë e shikimit në një ose të dy sytë ngushtimi i fushës së shikimit. Mekanizmat që çojnë në shfaqjen e simptomave të goditjes në tru Shenjat e një goditjeje ndodhin si pasojë e shqetësimeve në furnizimin me lëndë ushqyese dhe largimit të substancave të dëmshme – të cilat krijohen gjatë funksionimit të trurit – nga zona të caktuara të trurit. Këto ndryshime mund të ndodhin si pasojë e çrregullimeve të qarkullimit të gjakut për shkak të dështimit të zemrës dhe si rregull këto çrregullime përmirësohen me normalizimin (ose rikuperimin) e funksionit të zemrës. Ndërprerja e qarkullimit të gjakut në tru mund të jetë edhe pasojë e bllokimit të lumenit të enëve të gjakut nga një tromb që krijohet ose në vend ose nga copa trombi që vijnë nga zemra. Diagnostikimi Diagnoza bazohet në të dhëna anamnestike, ekzaminim objektiv (somatik dhe neurologjik), LP, ekzaminime laboratorike (gjak dhe urinë), CT dhe NMR të trurit si dhe imazhe të enëve individuale të gjakut (ekografi ose kontrast). Mjekimi Kjo arrihet duke përdorur barna që përmirësojnë qarkullimin e gjakut nëpër tru, që rrisin rezistencën e murit të enëve të gjakut, barna që përmirësojnë punën e zemrës dhe organeve të tjera. Fazat e shërimit Goditja në tru nuk është një sëmundje sui generis, por është pasojë e një procesi afatgjatë që nuk shfaq shqetësime klinike. Kur shfaqen manifestimet klinike, ne luftojmë për të parandaluar përhapjen e procesit. Prandaj, një goditje në tru përfaqëson vetëm një fazë të një procesi që vazhdon prej vitesh, dhe klinikisht pa asnjë simptomë. Në fazën që i paraprin sëmundjes, pacienti nuk ndjen asnjë shqetësim dhe zakonisht nuk raporton te mjeku. Në fazën e avancuar të sëmundjes, trajtohet parandalimi i përhapjes së procesit dhe bëhen përpjekje për përmirësimin e metabolizmit duke përmirësuar qarkullimin e gjakut dhe luftohet kundër zhvillimit të ënjtjes së trurit! Në fazën e konvaleshencës, kur metabolizmi i trurit stabilizohet, i drejtohemi procedurave të fiziatrisë për të parandaluar shfaqjen e kontrakturave, riparimin e çrregullimeve të koordinimit, si dhe procedura të tjera që përmirësojnë gjendjen motorike të pjesëve të hequra të trupit. Sipas American Stroke Assosiation, nëse terapia nuk përdoret, kthimi i sëmundjes mund të ndodhë në 3 deri 5 vjet, por me terapi, rikthimi vonohet për dhjetë vjet. Klankosova.tv.