Një autobus që po digjej në qendër të Kerzers në Fribourg të Zvicrës mori gjashtë jetë njerëzish të martën në mbrëmje dhe i la të lënduar pesë të tjerë. Dëshmitarët okularë raportojnë për skena dramatike dhe një përhapje shpërthyese të flakëve.

Kur të martën në mbrëmje rreth orës 18.25 në Kerzers FR autobusi u përfshi nga flakët, banorëve dhe kalimtarëve iu shfaq një pamje tmerri. Gjashtë njerëz humbin jetën në zjarrin shkatërrues, të paktën pesë të tjerë u lëdnuan. Garazhisti Astrit B.* (40), punishtja e të cilit ndodhet jo larg vendit të zjarrit, përshkruan për gazetën zvicerane Blick minutat dramatike në të cilat u zhvillua gjithçka.

Siç deshi rastësia, te ai ndodheshin pikërisht policë, sepse te ai ishte bërë një vjedhje. “Pastaj njëri nga policët papritur tha: ‘Ju lutem qëndroni pak të qetë’ – ai po dëgjonte komunikimin në radio. Pak më vonë tha: ‘Duhet të nisemi menjëherë, është një emergjencë’”, tregon ai.

“Ajo që pashë pastaj ishte tronditëse”

Pak më pas garazhisti sheh të ngrihet një re gjigante tymi të zi. “Policët hipën në veturë dhe brenda 30 sekondash ishin atje. Unë shkova menjëherë pas tyre – ajo që pashë pastaj ishte tronditëse”.

Autobusi kishte marrë flakë në mes të qendrës së fshatit. “Nga nxehtësia shpërthyen edhe gomat dhe fluturuan deri në 200 metra larg”, kujton dëshmitari. Dy policë – një burrë dhe një grua – kishin qenë të parët në vendngjarje dhe kishin provuar të koordinojnë operacionin e shpëtimit.

Zjarrfikësit, baza e të cilëve ndodhet drejtpërdrejt përballë garazhit, kishin nevojë për disa minuta derisa të mund të ndërhynin. “Gjithçka ndodhi kaq shpejt – dhe pastaj brenda pak çastesh gjithçka u përfshi nga flakët”, thotë garazhisti.

“Gruaja ime zakonisht udhëton gjithmonë me këtë autobus”

Se si i shpëtuan disa njerëz kësaj tragjedie, e tregon historia e Justyna S.* (39) nga Kerzers. Normalisht ajo shkon çdo ditë në punë pikërisht me këtë linjë autobusi postar, tregon bashkëshorti i saj. “Kishim vërtet fat – gruaja ime zakonisht shkon gjithmonë me këtë autobus në punë. Sot pata fatin ta marr vetë personalisht”.

Nëse ai do të ishte nisur vetëm pak më vonë, gjithçka do të dukej ndryshe, është i bindur ai: “Nëse do të isha vonuar ose nuk do të kisha mundur ta merrja, ajo do të kishte udhëtuar me këtë linjë – dhe unë nuk do t’ia falja kurrë vetes”. Gruaja e tij është veçanërisht e tronditur, sepse ajo i njeh shoferët në atë linjë dhe çdo ditë udhëton me ta.