Deputeti i Partisë Demokratike të Kosovës, Artan Behrami, ka reaguar ndaj deklaratave të kryeministrit Albin Kurti se “pranvera pritet ta shkrijë fusnotën”, duke thënë se është ironike të flitet për këtë temë derisa, sipas tij, mungojnë rezultatet konkrete në diplomaci dhe integrime ndërkombëtare.

Në një postim në Facebook, Behrami ka parashtruar disa pyetje për qeverinë.

Ai ka pyetur se ku janë njohjet nga Greqia, Sllovakia, Spanja, Rumania dhe Qiproja, për të cilat, sipas tij, ishte nënshkruar marrëveshja e vitit 2023, e cila parashihte autonomi speciale për komunat me shumicë serbe dhe eksterritorialitet për Kisha Ortodokse Serbe në Kosovë.

Behrami ka përmendur edhe procesin e anëtarësimit në Këshillin e Evropës, duke thënë se për këtë çështje ishte marrë vendimi për t’i dhënë tokë Manastiri i Deçanit, duke e lidhur këtë me emrin e ministrit Nenad Rashiq.

Postimi i plotë:

Është ironike të dëgjosh sot moralizime për “shkrirjen e fusnotës si fjollë bore”, kur :

1. Albin, ku është njohja nga Greqia, Sllovakia, Spanja, Rumania dhe Qiproja?

Për këto njohje u nënshkrua marrëveshja e vitit 2023 duke u dhënë autonomi speciale komunave serbe dhe duke pranuar eksterritorialitet për Kishën Ortodokse Serbe në Kosovë.

Ku është rezultati?

2. Ku është anëtarësimi në Këshillin e Evropës, për të cilin, për hatër të Nenad Rashiqit, u dorëzua toka e Manastirit të Deçanit?

3. Pse u pranua nga Kurti dhe Besnik Bislimi që, në kuadër të liberalizimit të vizave, Bashkimi Evropian të njohë me bekimin e tyre përdorimin e pasaportave serbe ilegale të lëshuara për serbët e Kosovës, pasaporta të cilat në vetvete e paraqesin Kosovën si pjesë të Serbisë!?

4. Me këto vendime, me rikthimin faktik të logjikës së Rezolutës 1244 në draft statutin e samoupravljanje dhe me formulimin anti-Kosovë në Marrëveshjen e Brukselit të vitit 2023 se “pa cenuar pikëpamjet e ndryshme të palëve mbi çështje themelore, përfshirë çështjet e statusit”, Albin Kurti në thelb ka përmbushur pikërisht atë që iu kërkua gjatë gjithë procesit.

Prandaj, sot po e shohim këtë strategji: për t’i ikur dialogut në Uashington, për të cilin ai është informuar mirë, Albin Kurti ka nevojë për krizë politike. Krizë, zgjedhje të reja, bllokim të zgjedhjes së presidentit, çdo skenar që e mban vendin në tension institucional.

Qëllimi është i qartë: të qeveriset pa kontroll real parlamentar dhe pa dhënë llogari për vendimet që po merren.

Ndërkohë, Besnik Bislimi, pasi ndërtoi rrjetin e tij të kontrollit në sektorin energjetik, synon hapin tjetër: fondin sovran. Ky është modeli që po tentohet të ndërtohet: një version i kopjuar keq i sistemit të Orbanit.

Populizmi ka një afat skadence. Kur rezultatet mungojnë, mbetet vetëm propaganda. Dhe kur propaganda konsumohet, mbetet vetëm një gjë: të hedhësh gurë mbi veten dhe ta shesësh si betejë politike.

Gjithçka mund të zbehet me kalimin e kohës. Por, marrëveshjet pro-Beogradit që i ka pranuar Albin Kurti, të negociuara nga Besnik Bislimi dhe të ndërmjetësuara nga Miroslav Lajčák, nuk zhbëhen vetë. Për to duhet betejë politike, pikërisht aty ku ti ke frikë të shkosh dhe ku je person non grata.