Ish-ministri i Punëve të Jashtme të Gjermanisë, Joschka Fischer, ka bërë thirrje për një rishikim rrënjësor të strategjisë së sigurisë së Evropës, duke deklaruar se kontinenti duhet të marrë në konsideratë krijimin e një kapaciteti të përbashkët bërthamor evropian.

Në një intervistë për gazetën gjermane Tagesspiegel, Fischer theksoi se realitetet e reja gjeopolitike kanë nxjerrë në pah dobësitë e arkitekturës aktuale të sigurisë së Evropës dhe kanë treguar se kontinenti nuk mund të mbështetet më në modelet e vjetra të mbrojtjes.

Sipas tij, garancitë e sigurisë nga Shtetet e Bashkuara nuk janë më aq të sigurta dhe të besueshme sa kanë qenë në të kaluarën.

“Garancitë amerikane të sigurisë nuk janë më të besueshme që nga ky moment”, deklaroi Fischer, duke shtuar se kjo situatë e detyron Evropën të marrë më shumë përgjegjësi për mbrojtjen dhe sigurinë e vet.

Fischer nënvizoi se ndryshimet në politikën globale dhe pasiguria në marrëdhëniet transatlantike e kanë bërë të domosdoshme një qasje të re strategjike nga ana e Bashkimit Evropian. Sipas tij, Evropa duhet të ndërtojë kapacitete të pavarura për të garantuar sigurinë e saj, pa u varur plotësisht nga aktorë të jashtëm.

Në këtë kontekst, ai vuri në pah rolin e Gjermanisë si një nga shtyllat kryesore të Evropës, duke pranuar se Berlini ka një përgjegjësi të veçantë për të kontribuar në udhëheqjen e kontinentit. Megjithatë, Fischer ishte i kujdesshëm të theksonte se kjo udhëheqje nuk duhet të jetë dominuese apo e njëanshme.

“Gjermania mban përgjegjësi për udhëheqje në Evropë, por gjithmonë vetëm së bashku me të tjerët”, u shpreh ai, duke nënvizuar rëndësinë e bashkëpunimit të ngushtë mes shteteve anëtare të BE-së.

Ish-kryediplomati gjerman sqaroi se nuk mbështet idenë e krijimit të një arme bërthamore kombëtare gjermane. Në vend të kësaj, ai propozon një qasje kolektive në nivel evropian, ku një kapacitet i përbashkët bërthamor do të ishte nën kontrollin dhe përgjegjësinë e përbashkët të vendeve anëtare.

Sipas Fischerit, një armatim bërthamor i përbashkët do të forconte autonominë strategjike të Evropës dhe do të shërbente si një faktor i rëndësishëm parandalues në një mjedis ndërkombëtar gjithnjë e më të paqëndrueshëm dhe të paparashikueshëm.

Ai theksoi se një iniciativë e tillë do të kërkonte një debat të thellë politik brenda Bashkimit Evropian, koordinim të ngushtë mes shteteve anëtare dhe ndërtimin e një vizioni të qartë për rolin e Evropës në skenën globale.

Megjithatë, Fischer e konsideron këtë hap si të pashmangshëm nëse Evropa dëshiron të mbrojë interesat strategjike, sovranitetin dhe sigurinë e saj në të ardhmen, përballë sfidave gjithnjë e më të mëdha në arenën ndërkombëtare.

The Geo Post