Shqiptarët kosovarë kanë një qasje dubioze ndaj Atdheut, sepse në themele të dijeve të tyre humanistike qëndron brutalisht qasja nacionaliste - si deklaratë politike - që gërryen legjitimitetin ndërkombëtar të shtetit
Nga Halil Matoshi
Derisa elitat politike e kulturore si dhe qytetarët kosovarë janë në terrin e injorancës, për sa i përket identiteteve dhe rendit simbolik, raporti i tyre me shtetin sovran ashiqare do të jetë ai i vrasësit epistemologjik.
Porse, të trajtojmë fillimisht mashtrimet publike, që janë përqafuar gjërësisht në Kosovë, pa asnjë qasje kritike, në raport me modelin konstitucional të Kosovës dhe obligimet e shteteve në të drejtën ndërkombëtare.
Në themelet e konstituimit të Kosovës janë katër marrëveshje ndërkombëtare - që burojnë nga vullneti qytetar dhe kanë fuqinë e ligjit të brendshëm - por që Serbia nuk i ka nënshkruar as ratifkuar (e ka nënshkruar atë të Brukselit 2013 porse nuk e ka ratifikuar, porse kjo nuk e ndikon faktin se Kosova në sistemin e saj e ka adoptuar si Marrëvshje Ndërkombëtare, pra e ka bërë ligj të brendshëm dhe obligim të jashtëm.
Sistemi politik kosovar në thelb, i ratifikon në Kuvend më 80 vota plus edhe marrëveshjet ndërkombëtare me banka e agjenci shtetërore, si psh. me bankën zvicerane ose me USAID amerikan dhe këto marrëveshje cilësohen ndërkombëtare, pa u paraqitë nevoja që të ratifikohen nga shtetet përkatëse si Zvicra ose ShBA-ja.
Katër detyrimet e njëanshme që Kosova i ka marrë para bashkësisë ndërkombëtare (filimimisht Grupit të Kontaktit) me pranim deklarativ në Kuvend, nënshkrim para faktorëve ndërkombëtar ose ratifikim janë:
- Marrëveshja e Rambouillet,
- Propozimi gjithpërfshirës për zgjidhjën e çështjës së Kosovës/Pakoja Ahtisaari;
- Deklarata e pavarësisë dhe
- Marrëveshja e parë në Bruksel (2013) për normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë.
Por, këshilltarët joformalë të Qeverisë “e këshillojnë” atë që të shkelë rendin kushtetues dhe ndërkombëtar (verdikti i Gjykatës Kushtetuese, për Asociacionin, pika 2 deklarohet si jokushtetues) kurse ratifikimi i Marrëveshjeve Ndërkombëtare deklarohet si jo valide, sepse nuk i paska ratifikuar Kuvendi i Serbisë!? Kjo i bjen - shkurt e shqip - të heqësh dorë nga Paketa Ahtisaari (e pranuar me Rezolutë në Kuvend, më 5 mars, 2007) e sëkëndejmi edhe nga Deklarata e Pavarësisë (17 shkurt, 2008) sepse nuk janë pranuar e ratifikuar nga shteti serbian!???
Kjo është qasja jologjike dhe nacinaliste, e instrumetalizuar si mohim i vetqenies juridike. Sipas kësaj logjike juridike, Kosova e ka pranuar Pakon Ahtisari me vetën - sëkëndejmi nuk është marrëveshje ndërkombëtare - dhe në bazë të saj, e ka shpallur Deklaratën e pavarësisë me vetën, të nëshkruar nga të gjithë ligjvënësit pos serbëve. Ashiqare që GjND -ja ka konfirmuar që të tilla - më vetën - bëhen deklaratat e mëvetësisë, porse nuk janë në kundërshtim me ligjin ndërkombëtar.
Në fund, mosdijen, arrogancën dhe raportin brutal ndaj konstiucionit (refuzimin e respektimit të ligjeve) e ilustron sjellja prej banditi e zëvendëskryeministrit të Kosovës, Besnik Bislimi i cili, sëfundi, nuk e luajti bythën kur u intonua himni kombëtar i Kosovës, në një event sportiv ku ishte i pranishëm!
Mosrespektimi për rendin simbolik është manifestim injorance e arrogance si dhe mosbesnikëri ndaj Atdheut. Shteti është Atdheu konkret, të cilit, shtetasit ndjejnë obligim t’i japin dashuri, kurse qeveritarët e kanë detyrim këtë, sepse janë nën betim. Ligji për simbolet shkilet nga 98% e popullsisë në Kosovë dhe trajtohet më keq se ai për duhanpirjën në ambiente të brendshme!
Vendet që nuk kanë kapacitete për vëndosjën e shtetit ligjor (zbatimin e ligjeve burimore dhe të adoptuara nga Konventat Ndërkombëtare) cilësohen shtete të dështuara (failed state) dhe Kosova, për aq kohë sa 51% e zgjedhësve e miratojnë në heshtje aktin joetik të Buslimit, do të jetë shtet i dështuar.
Në këtë rrethanor e ka vënë bastin e saj Serbia.
