Janë bërë pesë vjet qëkur dy yjet e Hollivudit, Ryan Reynolds dhe Rob Mac e morën në dorë klubin e Wrexhamit.

Ata e blenë klubin për 2 milionë paund, teksa i kanë bërë tifozët e klubit që të ëndërrojnë fuqishëm.

Dikur, Premierliga ishte thjeshtë një ëndërr, derisa tashmë, me investimet e dyshes hollivudiane, mund të bëhet realitet…

Mediumi i njohur anglez, “The Guardian” ka bërë një artikull të veçantë për suksesin e arritur të Wrexhamit, në pesëvjetorin e ardhjes së Reynolds e Mac.

“Më ka ndryshuar jeta”, “Shëndeti im mendor është më i mirë”, janë disa nga fjalët që një tifoz i lumtur i Wrexhamit i ka thënë për mediumin anglez.

ARTIKULLI I PLOTË:

Dy “Chewbacca” (personazh i “Star Wars”) po shpërndanin fletushka për kalimtarët. Askush që ecte drejt “Turfit” nuk i hodhi asnjë vështrim, por sërish, për pesë vite tani, një shije e Hollivudit është bërë pothuajse normale në Wrexham.

90 minuta para fillimit të ndeshjes, taverna më e famshme e qytetit ishte e mbushur plot.

Ndodhet në hijen e “Racecourse Ground” dhe është vendi i preferuar i vendasve, ndërsa falë pronarit Wayne Jones dhe rolit të tij të spikatur në dokumentarin “Welcome to Wrexham”, është kthyer edhe në një atraksion turistik.

Mënyra se si duket sot kjo tavernë – një vend i gjallë, plot fytyra të lumtura dhe zhurmë të kënaqur – është simbol i ndryshimit të madh që ka ndodhur që kur Ryan Reynolds dhe Rob Mac (më parë McElhenney) paguan 2 milionë paund për të marrë drejtimin e klubit gjysmë dekade më parë.

Ishte një biznes, një komunitet dhe një klub, të dëshpëruar për ndihmë, diell dhe rritje. Pas blerjes, të gjithë kanë marrë atë dhe më shumë.

Ndërsa Jones fliste nga hyrja e ngushtë e “Turfit”, ai ndaloi për të përshëndetur njohuritë e tij dhe të huajt që donin të thoshin “përshëndetje”. Si biznesmen, ai është falënderues që klientët rrjedhin aq lirshëm, por sukseset e Wrexham në fushë janë më të rëndësishme.

“Klubi është në ADN-në time, sikurse për mijëra tifozë”, tha ai. “Kishin qenë pesë vite shumë interesante dhe të çuditshme. Deri tani, gjithçka shkon mirë.”

Natën kur u njoftua blerja e Reynolds dhe Mac, Wrexham fitoi tre pikë ndaj Altrincham në Broadhurst Park të FC United of Manchester, duke u ngjitur në zonat e “playoffit” të National League.

Vetëm 1,459 ditë më vonë, ata janë në top 6 të Championshipit, pavarësisht humbjes së pakëndshme 2-0 nga Millwall.

Për tifozë si Peter Cheshire, rregullisht në stadium që nga viti 1968 dhe gjithmonë i pranishëm në ndeshjet në shtëpi dhe jashtë, ky ndryshim është ende pothuajse i pabesueshëm.

“Ka ndryshuar jetën time,” tha ai. “Ka ndihmuar shëndetin tim mendor. Vuan nga depresioni dhe gjërat kanë ndryshuar shumë që nga blerja. Jam më i lumtur këtu, në stadium, dhe kjo më bën më të lumtur edhe në punë.”

Projekti nuk ka qenë pa pengesa. Fillimisht, klubi humbi “playoffin” në sezonin 2020-21, më pas humbi në gjysmëfinale 12 muaj më vonë.

Por çdo skepticizëm lokal i hershëm u shkrin, zëvendësuar nga mbështetja më e ngrohtë.

Për Cheshire, dyshimet u zhdukën shpejt kur u bë e qartë se Reynolds dhe Mac do të investonin jo vetëm në ekipin e meshkujve dhe grave, por edhe jashtë fushës.

Ai tregoi këtë duke treguar punimet për tribunën e re “Kop” që do të hapet më 2027.

Që nga ato zhgënjime të hershme, Wrexham ka arritur promovim pas promovimi, një “triple” promovim historik. Një e katërt me Premierligën mund të jetë vetëm 18 ndeshje larg. Ky ka qenë gjithmonë objektivi dhe tani thuhet shumë më pak si qesharak. Wrexham ka arritje globale, sponsorë të mëdhenj dhe yje si Channing Tatum dhe Will Ferrell që ndonjëherë ndjekin ndeshjet.

Megjithatë, ka shumë kujtesa që tregon se përulësia mbretëron. Lojtarët e parë veshin rrobat në stadium, shkojnë në stërvitje me makinat e tyre, dhe kthehen për dush, drekë dhe palestër. Jo e pazakontë nën Football League, por më e rrallë në Championship.

Gjithashtu, menaxhimi i hapësirës së kufizuar në vend e bën stafin të ndjehet si të luajnë Tetris njerëzor vazhdimisht. Drejtori ekzekutiv, Michael Williamson, që ka kaluar katër vjet e gjysmë në pozicione kyçe tek Inter, punon nga një dhomë që ligjërisht nuk do të mund të ofrohej si dhomë gjumi nga një pronar normal.

Suksesi ka sjellë zili. Kur klubi sapo po dilte nga futbolli jo-profesional, ishte një histori përrallore, e këndshme dhe e padëmshme. Tani, Wrexham është pranë nivelit të elitës dhe ka shumë që tallin. Disa mendojnë se Reynolds dhe Mac ishin të parët që sollën para në futboll, por rezultati nuk është gjithmonë i lehtë.

Trajneri i Wrexham, Phil Parkinson, që zëvendësoi Dean Keates në korrik 2021, nuk merr gjithmonë meritat e tij. Është një gjë të blihen 13 lojtarë për rreth 30 milionë paund verën e kaluar, por të bësh kaq shumë elemente të reja të funksionojnë së bashku kërkon punë. Parkinson e ka arritur këtë dhe do të vazhdojë, me afrimet e janarit si Davis Keillor-Dunn, Bailey Cadamarteri dhe Zak Vyner.

“Unë mendova se do të mbijetojmë këtë sezon, por poshtë në renditje,” thotë Cheshire.

“Është çështje momentesh,” thotë Parkinson. Dhe Wrexham ka pasur shumë të tilla./GazetaExpress/