Protestat që shpërthyen në Iran më 28 dhjetor, dhe që vazhduan për ditë të tëra, për shkak të përkeqësimit të kushteve ekonomike u shndërruan në një nga periudhat më të përgjakshme të trazirave antiqeveritare në historinë e Republikës Islamike.
Qytetarët iranianë kanë përshkruar për BBC përdorimin e gjerë të forcës vdekjeprurëse nga forcat e sigurisë, përfshirë të shtëna direkte ndaj protestuesve dhe fëmijëve.
Parisa, 29 vjeçe nga Teherani, tha se njihte të paktën 13 persona të vrarë gjatë protestave. “Në protestat e mëparshme nuk njihja personalisht asnjë që ishte vrarë. Tani miqtë e mi janë të gjithë si unë, të gjithë njohim dikë që është vrarë”, tha ajo, duke përshkruar se si më 9 janar forcat e sigurisë hapën zjarr nga një turme paqësore.
“Askush nuk ishte i dhunshëm. Por ata qëlluan. Era e barutit mbushte lagjet.”
Mehdi, 24 vjeç, gjithashtu nga Teherani, tha se kishte parë një të ri të vritej para syve të tij me plumba të vërtetë.
“Motoçiklistët e qëlluan një të ri në fytyrë me një pushkë gjahu. Ai ra dhe nuk u ngrit më kurrë”, tregoi ai, duke shtuar se njerëzit vazhduan të protestonin “sepse nuk kishin më asgjë për të humbur”.
Sipas Agjencisë së Lajmeve të Aktivistëve të të Drejtave të Njeriut (Hrana), janë konfirmuar të paktën 6,159 të vrarë, përfshirë 5,804 protestues dhe 92 fëmijë, ndërsa po hetohen rreth 17,000 vdekje të tjera të raportuara.
Organizata Iran Human Rights paralajmëron se numri përfundimtar i viktimave mund të kalojë 25,000. Autoritetet iraniane, nga ana tjetër, deklarojnë se mbi 3,100 persona janë vrarë, shumica prej tyre pjesëtarë të forcave të sigurisë.
Parnia, 25 vjeçe, e cila ndodhej në Isfahan, tha se pa “njerëz në tokë dhe gjak kudo”. Ajo dëshmoi se kishte parë fëmijë 7–8 vjeç të vrarë gjatë shtypjes së protestave.
“Mund të shihje fëmijë që ishin në rrugë dhe që vriteshin. Shtatë vjeç, tetë vjeç.”
Sahar, 27 vjeçe nga Teherani, tha se një shoqe e saj u qëllua në qafë ndërsa shikonte nga dritarja, ndërsa një mik tjetër vdiq nga hemorragjia pasi kishte frikë të shkonte në spital për shkak të arrestimeve.
Dëshmitë tregojnë gjithashtu se autoritetet kanë refuzuar t’u dorëzojnë trupat familjeve, duke kërkuar pagesa të mëdha ose duke i regjistruar viktimat si anëtarë të forcave të sigurisë. Sipas aktivistëve, kjo praktikë synon si ndëshkimin e familjeve ashtu edhe fshehjen e numrit real të të vdekurve.
Pavarësisht ndërprerjes së internetit dhe ndalimit të mediave ndërkombëtare për të raportuar nga brenda Iranit, BBC ka verifikuar video dhe dokumente mjekësore që konfirmojnë përdorimin e municionit luftarak dhe plagosjet e shumta të protestuesve.








