Me zbulimin e planit për bibliotekën presidenciale të Donald Trump në Miami, e cila duket si një shaka e prillit, duket se fjalët e vjetra “nuk mund ta bësh ari një pleh, por mund ta spërkash me glitter” janë bërë të tepërta. Dhe duket se, me Trumpin, mund të bësh edhe këtë.
Në qendër të ndërtesës 47-katëshe, një statujë e madhe prej ari e Trumpit që ngjason me një diktator përjetës, ngritur me grusht triumfues, dominon pamjen. Një mrekulli e tillë aurate do të dukej normale në Pyongyang ose Ashgabat, por paraardhësi i Turkmenistanit, Saparmurat Niyazov, e kishte çuar këtë më tej, duke vendosur statujën e tij prej 12 milionë dollarësh ari mbi një pedestale të rrotullueshme që të shikonte gjithmonë diellin.
Zbulimi u bë njëkohësisht me vendimin e guvernatorit republikan të Floridës, Ron DeSantis, për të ribërë emrin e aeroportit ndërkombëtar të Palm Beach në “President Donald J. Trump International Airport”, pranë Mar-a-Lago. Pas një muaji të tensionuar në Gjirin e Hormuzit dhe protestave “No Kings”, si dhe rënies së popullaritetit, Trump duket se kërkonte një formë vetë-glorifikimi.
Ky monument do të qëndrojë si një dëshmi e përjetshme për një njeri të mahnitshëm, një zhvillues të jashtëzakonshëm dhe presidentin më të madh që kombi ynë ka njohur ndonjëherë,” shkroi Eric Trump, djali i presidentit dhe bashkëkryetar i fondacionit jofitimprurës që mbledh donacione për bibliotekën.
“Unë nuk besoj në ndërtimin e bibliotekave apo muzeve,” tha Donald Trump. “Do të jetë më shumë si një hotel.” Me karrierën e tij si zhvillues i “jashtëzakonshëm”, kjo nuk është aspak surprizuese. Pamja e bibliotekës në video nga Eric Trump tregon një strukturë prej xhami të pasqyruar me emrin “TRUMP”, plot me mysafirë të gjeneruar nga AI që lëvizin në kopshte në çati dhe shikojnë një kopje të Oval Office të Trumpit.
Biblioteka duket si një hotel i Vegas-it i kombinuar me një muze hapësinor bling, me ashensorë ari, avionë luftarakë dhe “pallatin fluturues” të Air Force One, dhuratë nga Katari, si një anije absurde brenda shishes. Librat mungojnë krejtësisht. Është Trump në formë arkitekturore: luftëtari i marrëveshjeve me prekje Midas, mbikëqyrur nga statuja e tij gjigante, e shndritshme dhe triumfuese.
Ndërtesa, projektuar nga firma e Miamit Bermello Ajamil, e specializuar në kondominiumet luksoze, është frymëzuar lehtësisht nga Freedom Tower i New York-ut pas 11 Shtatorit. Por tashmë rrethohet nga polemika: toka pranë detit ku do të ngrihet u dhurua fondacionit të bibliotekës nga Miami Dade College, një transferim kontrovers vitin e kaluar. Një gjykatës hodhi poshtë një ankesë që sfidonte dhurimin. Vlera e tokës është mbi 67 milionë dollarë.
“Nuk është vërtet një bibliotekë presidenciale,” shkruante Thomas Kennedy, ish-drejtor politik i Florida Immigrant Coalition. “Është një operacion i pasurive të paluajtshme, me tokë të dhuruar nga taksapaguesit për të ndërtuar një kompleks hoteli.”
Biblioteka presidenciale amerikane, e konceptuar nga Franklin D. Roosevelt për të ruajtur dokumente dhe memorabilia nga administrata, është një mjet për të ndërtuar trashëgiminë personale. Ajo është një përzierje e arkivit, muzeut dhe parkut tematik – një mausoleum i gjallë kushtuar një personi të vetëm politik.
Ndërkohë që njerëz të fuqishëm konkurrojnë për trashëgiminë e tyre, rivaliteti është i pashmangshëm, por me narcisizmin e Trump, ideja që dikush mund ta tejkalojë është e pamundur. Nuk është rastësi që zbulimi i bibliotekës së tij në Miami u bë në të njëjtin muaj me hapjen e bibliotekës presidenciale të Barack Obama në Juneteenth, duke shkaktuar një “luftë stilesh” në rrjetet sociale.
Ndërkohë, projekti i Trump për të ndërtuar një sallë baleti-bunker në Shtëpinë e Bardhë është ndalur pas një vendimi gjyqësor. Por nëse frikësimi dhe presioni nuk funksionojnë, Trump ka një plan rezervë: një kopje identike e sallës do të jetë pjesë e kullës së bibliotekës së tij, duke theksuar edhe më shumë elementin e fantazisë të presidencës së tij. /GazetaExpress/
