Në shtëpinë e shkrimtarit më ikonik të letërsisë bashkëkohore izraelite, Etgar Keret, ndodhet një qetësi që duket e papërshkrueshme për të tjerët në Tel Aviv. Përse? Sepse Keret ka çinstaluar nga telefoni i tij celular aplikacionin Tzofar, të cilin miliona izraelitë e përdorin për të marrë njoftime për raketat nëse arrijnë në vend. “Probabiliteti që të bie një raketë është i ulët. Dhe mundësia që të goditesh personalisht është jashtëzakonisht e vogël. Nuk dua të hyj në këtë gjendje kolektive të panikut”, shpjegon ai me një buzëqeshje të qetë, pavarësisht pakënaqësive të fqinjëve të tij.
Kjo javë ka sjellë sërish alarme dhe tension në Gaza dhe Izrael, duke rikthyer frikën e zakonshme të luftës. Keret rikujton bisedën e mëparshme me gazetarët nga tetori i kaluar: “Nuk ka mbaruar ende”, iu kishte thënë ai atëherë, duke parashikuar se konflikti nuk do të pushonte pas një armëpushimi.
Analiza e tij për qeverisjen izraelite dhe strategjinë e luftës është e qartë: “Janë dy vjet e gjysmë që Benjamin Netanyahu vendos objektiva që nuk mund të realizohen, fitore totale mbi Hamas-in, kushte armëpushimi të pamundura. Ideja është të mbajë popullin e tensionuar duke i premtuar një të ardhme të përkryer. Por kur nuk zgjidhet realisht problemi, lufta kthehet.”
Keret përshkruan situatën si një film, që nuk mbaron kurrë. Ai shpjegon se njerëzit jetojnë në lajmet e përditshme, duke pritur të ndodhë diçka e re: një sulm, një atentat ose një njoftim i rëndësishëm politik. “Është një eksperiment psikologjik. Miliona njerëz shpresojnë për fundin e luftës, por gjithmonë gabojnë. Nuk ka një plan të qartë, as të luftës, as diplomatik”.
Ai nuk e ndryshon mendimin për kërcënimin që përbën Irani për Izraelin. “Është një kërcënim i madh për Izraelin dhe botën. Neutralizimi është i nevojshëm, por mënyra se si po vepron Trump nuk ka kuptim”. Keret thekson se lufta e vazhdueshme në Gaza dhe tensioni me Iranin janë mjegull, pa një strategji pas krizës.
Nga perspektiva e brendshme, ai vë në dukje edhe çështjet sociale që shpesh mbeten të padiskutuara: aktivitetet e kolonëve në Cisjordania, krimi i lartë në komunitetet arabe që policia e Itamar Ben Gvir nuk e ndjek, dhe rritja e antisemitizmit, që prek edhe ata që nuk kanë lidhje me politikën.
Për Keret, të gjitha këto janë pjesë e “filmit” të përditshëm izraelit dhe ai, si shumë të tjerë, jeton brenda tij.
